Recenzja komiksu "1602" #1

Anno Domini 1602 tereny Korony Brytyjskiej są nawiedzane przez rozmaite nieziemskie zjawiska pogodowe. Niebo bardzo często staje się krwistoczerwone, nagminnie pojawiają się bezdeszczowe burze, a trzęsienia ziemi niszczą York. Szef brytyjskiego wywiadu, sir Nicholas Fury, wysyła swojego najlepszego człowieka po tajemniczą broń Templariuszy. Do Anglii przybywa Virginia Dare, pierwsze dziecko urodzone w Nowym  Świecie. Tymczasem w Hiszpanii, Wielki Inkwizytor ściga obdarzone nadludzkimi mocami "wiedźmie pomioty". Ci, którym udało się uciec, znajdują schronienie w szkole dla szlachetnie urodzonych, prowadzonej przez Carolusa Javiera. Demoniczny władca Latverii, Otto von Doom szuka różnych sposobów na opanowanie całego znanego świata.

Zabieg umieszczenia bohaterów Marvela na początku XVII wieku wyszedł Gaimanowi nadzwyczaj sprawnie. Akcja jest spójna i oryginalna, a co najważniejsze, ciekawa i wciągająca. Zgrabnie połączono wątki dotyczące różnych superherosów. Niektórzy superbohaterowie (m. in. Nick Fury) mają autentyczne odpowiedniki na kartach historii. 1602 to świetna opowieść z kapitalnymi dialogami. Jej warstwa graficzna jest równie dobra jak scenariusz. Kubert i Isanove, dwaj panowie odpowiedzialni za popełnienie grafiki w Originie, w tym albumie naprawdę pokazują na co ich stać. Obrazki są bardzo miękkie - cudownie plastyczne, a nasycenie kolorów potęguje wrażenie miękkości.

Ten komiks warto kupić, przeczytać, postawić na półce i chwalić się przed znajomymi. Album jest wydany na lepszym papierze, niż w innych komiksach Egmontu. Więc, jeśli masz akurat trochę forsy, pędź do księgarni, bo to wielki komiks jest...