Recenzja komiksu "Asteriks: Galijskie początki"

Wreszcie w Polsce ukazał się zbiór krótkich komiksów o Asteriksie drukowanych w magazynie „Pilote”. W przeciwieństwie do wydanego jakiś czas temu, Kiedy niebo spada na głowę, Galijskie początki są porządnym albumem. Zamieszczone komiksy pochodzą z lat 1962 – 2003. Każdą kilkustronicową opowieść opatrzono krótkim komentarzem, wyjaśniającym, kiedy historyjka powstała i z jakiej okazji. Oprócz zwykłych shortów publikowanych w „Pilote” album zawiera też komiks stworzony dla czasopisma „Elle” i krótka opowieść stworzona w czasie, kiedy Paryż starał się o prawo do organizacji olimpiady.

Bardzo dobrym dodatkiem są paski narysowane w stylu innych autorów np.: Jim Astełyx – Asteriks przedstawiony jako Flash Gordon albo pop-artowy Asteriks – Psychodeliks. Na końcu zbiorku zamieszczono dwie historie, których bohaterami są sami autorzy Rene Goscinny i Albert Uderzo. W pierwszej z nich obaj panowie spotykają potomka Obeliksa – monsieur Obelisc’ha. Przy okazji zaprezentowano innych potomków zaokrąglonego Gala. W drugim komiksie przedstawiono szczegółowo proces twórczy (uczcie się chłopaki!).

Większość historii przedstawionych w albumie Galijskie początki prezentuje wysoki poziom zarówno graficzny jak i scenariuszowy. Oczywiście są też słabsze epizody – te, które powstały już po śmierci Goscinny’ego.

Galijskie początki mogę z czystym sumieniem polecić wszystkim miłośnikom Asteriksa, zwłaszcza tym, których raził spadek formy przy ostatnich albumach. Nawet mnie, który uważałem, że z Asteriksa mi się wyrosło, ten komiks nieźle ubawił.