Artykuł "Blixa i Żorżeta: "

Kolejny tom serii dzieli od poprzedniego przerwa 3 lat i niestety przerwa ta nie wpłynęła korzystnie na najnowszy tom. Tradycyjnie jest to zbiór humorystyczych, głównie jednopaskowych historyjek, często satyrycznych, z różnymi akcentami - głównie obyczajowymi, społecznymi i filozoficznymi. No ale właśnie - tych akcentów i w ogóle głębi i mądrości w tym tomie jest mniej niż w poprzednich. Już przy okazji recenzji tomu 2 zwróciłem uwagę na lekki odwrót tych elementów w porównaniu z tomem 1. Ale w tomie 3 różnica (w porównaniu z tomem 2) nie jest już niewielka, ale wręcz przeciwnie: wyraźnie zauważalna i dość duża. Znacznie więcej jest dowcipu prostackiego, czasem obrzydliwego. Nie wpływa to też korzystnie na poziom humoru - dzięki temu m.in. jest po prostu mniej śmiesznie niż w dwu pierwszych tomikach. Ten ogólny spadek poziomu humoru wynika też m.in. z tego, że pojawia się nieco humoru naciąganego, na siłę (rzecz incydentalna w poprzednich tomach).
A na dodatek znowu jest jeszcze mniej tego ciepła i pozytywnego klimatu charakterystycznego dla tomu 1 serii. I znowu wynika to w dużej części z tego, że stosunki między Blixą i Żorżetą stają się jeszcze bardziej kłótliwe niż w poprzednim tomie - zaczynają się zachowywać oni jak stare małżeństwo a nie zapatrzeni w siebie i zafascynowani sobą młodzi narzeczeni.
Ale pomimo powyższych uwag nadal jest to niezły komiks humorystyczny - choć niebezpiecznie zbliża się do strefy przeciętności (jeszcze jednak w nią *nie* wpada). Generalnie jest zabawny (przy tym niewymuszony i sponatniczny) a kilka historyjek doprowadza do głośnego, histerycznego śmiechu.
Rysunek - bez zmian. Odsyłam więc do recenzji poprzednich tomów. Jedna uwaga edytorska: druk jest bezsensowny, tom wygląda po prostu jak kserówka (widać jak jasne są kontury, brak jest prawdziwej czerni).
Kolejny tom serii nadal polecam. Szkoda nie kupować, gdy ma się już dwa wcześniejsze. Szczególnie, że omawiany komiks nie jest złym reprezentantem gatunku humorystycznego. Po prostu być może dwa pierwsze tomy ustawiły tak wysoko poprzeczkę, że czytelnik ma bardzo wysokie oczekiwania w stosunku do kolejnego i chociażby był on dobry, to i tak może się wydać niewystarczająco dobry i sprawiający zawód. Mimo to polecam zapoznanie się z serią w kolejności od tomu 1 poprzez tom 2 aż po tom 3.