Recenzja komiksu "Chicanos: Biedna, brzydka i do tego detektyw"

Gdy przeczytałem zapowiedź nowej serii komiksowej, którą miało wydać debiutujące wydawnictwo, pomyślałem sobie z wrodzonym sceptycyzmem: "Co za pomysł? Wydawać serię, o której słyszeli pewnie tylko nieliczni, na którą chyba nikt nie czeka, to samobójstwo na samym starcie!".

Moje obawy okazały się nieuzasadnione. Chicanos to całkiem dobra pozycja, może nie wybitna, ale na pewno zasługująca na więcej niż na miano "nikomu niepotrzebnego średniaka".

Główną bohaterką serii jest Alejandrina Jolanda Jalisco - prywatny detektyw, jakiego wcześniej nie widzieliście. Ma ona dwie cechy wyróżniające: jest koszmarnie brzydka i posiada naturalną zdolność pakowania się w kłopoty. Pani detektyw cierpi na niedobór pieniędzy i klientów oraz nadmiar problemów maści wszelakiej. Paradoksalnie, gdy tylko trafi się ktoś chętny do skorzystania z jej usług, oznacza to najczęściej... jeszcze więcej problemów i jeszcze mniej pieniędzy.

Chicanos nie daje się łatwo zaszufladkować. Z jednej strony jest to pełnokrwista sensacja, z tajemniczymi morderstwami, szemranymi interesami, niebezpiecznymi dzielnicami i podejrzanymi typkami, z drugiej zaś - głównie za sprawą przerysowanych cech Jolandy - pastisz komiksów detektywistycznych. Efekt tej mieszanki jest więcej niż zadowalający.

Komiks jest dziełem duetu twórców - Carlosa Trillo (scenariusz) i Eduardo Risso (rysunek), znanych u nas z serii Ja, Vampir. Risso zyskał uznanie czytelników (nie tylko polskich) przede wszystkim dzięki serii 100 Naboi. Chicanos to pozycja chronologicznie wcześniejsza niż kultowe już "Kulki", powstała jeszcze przed sukcesem rysownika w USA, jednakże dająca już niezły obraz jego sporych możliwości twórczych.

Podsumowując: Chicanos nie jest superhitem i na pewno nie zdobędzie medalowego miejsca w plebiscycie na "komiks roku" ale to na pewno solidna i godna uwagi pozycja.

Warto też zaznaczyć, że Wydawnictwo Sutoris być może ma niezły pomysł na wydawanie komiksów - zamiast rozpoczynać kilka serii na raz i nie kończyć żadnej, skupia się na sukcesywnym przedstawianiu kolejnych tomów jednego tytułu. Wkrótce powinniśmy się przekonać czy ten projekt się powiódł.