Recenzja komiksu "Glinno"

Glinno.
Dostępność: 24h
Cena: 24,20 zł  26,90

Jacek Frąś - scenarzysta, rysownik, perkusista (CKOD) i żywy dowód na to, że można zachwycić Francuzów tworząc komiks, w którym nie ma ani pociągu, ani pleców kobiety, ani nawet konia (zdobył nagrodę Prix Alph-Art Jeunes Talents na festiwalu w Angouleme).

Bardzo trudno zdefiniować styl jego rysunków. Żeby mieć jakie takie wyobrażenie o jego grafikach trzeba by zmieszać twórczość Makowskiego, Nikifora, Muncha z ciężkim klimatem betonowej dżungli.

Główny bohater komiksu Glinno jedzie do zabitej dechami dziury na pogrzeb nieznanego mu krewniaka. Na miejscu okazuje się, że nie wszystko jest tak jak być powinno. Miejscowy proboszcz zmusza bohatera do wyznania niedopełnionych grzechów, sąsiedzi próbują go otruć, a zmarły wuj otwiera oczy.

Glinno to komiks straszny. Naprawdę straszny. Groza i niesamowitość przebijają się już od pierwszych stron - jeszcze w scenerii miejskiej, by osiągnąć apogeum podczas finału w tytułowej wiosce. Horror proponowany przez Frąsia jest horrorem wysublimowanym, nieprzeznaczonym dla każdego czytelnika. Próżno szukać w Glinnie hektolitrów krwi czy maniakalnych morderców. Frąś straszy głównie grafiką. Jego ilustracje, doskonale współgrające z opowieścią, tworzą świat niezwykły. Poprzez sugestywne wizje zacofanej wioski odciętej od świata, geometrycznej postaci księdza czy niebieskich twarzy grabarzy wprowadza czytelnika w rzeczywistość rodem z koszmaru. Styl Frąsia doskonale współgra z prezentowaną przestrzenią - szczególnie dobrze wypadają sceny wiejskie w których autor celowo nawiązuje do prymitywizmu. Nad ilustracjami Frąsia można rozwodzić się jeszcze długo - mnie zachwyciła już przepiękna okładka, a potem było jeszcze lepiej. Warstwa fabularna też nie pozostawia wiele do życzenia, Glinno to kawał inteligentnego, zgrabnie napisanego horroru. Komiks pochłania się z zapartym tchem, a pewien podświadomy lęk zostaje jeszcze na długo po lekturze.