Recenzja komiksu "Green Arrow: Kołczan" cz.2

Śledztwo w sprawie natury cudownie zmartwychstałego Green Arrowa trwa i rozwija się pełną parą. Demon Etrigan czyha na jego życie, pojawiają się postacie z przeszłości Green Arrowa ze Spectre/Green Lanternem na czele, który ratuje mu życie i zabiera na spotkanie z kimś kogo Green Arrow absolutnie nie spodziewa się zobaczyć. Ale to dopiero początek nieoczekiwanych zwrotów akcji...

Fabuła bardzo mocno zaskakuje swoim poziomem - in plus. Po w przeważającej części sennym i lekko nudnawym tomie pierwszym teraz otrzymujemy wciągającą cały czas, intrygującą, spójną, pomysłową i bogatą historię. Do tego jest ona zaskakująca i zawiera interesujące zwroty akcji. Komponuje się z nią świetna narracja a wzbogacają elementy humorystyczne i budowany dystans do całej opowieści. Ponownie dużo odniesień do superbohaterskiego świata DC, ale ponownie pomagają oryginalnie polskie przypisy i posłowie. Mimo tych nawiązań i postaci wprost z superbohaterskiego uniwersum, na szczęście w ogóle się nie czuje klimatu typowego dla superbohaterskich historii - klimat jest świetny, całkowicie autonomiczny i własny. Bez pewnych naiwności się nie obeszło, ale generalnie lekki ton opowieści pozwala przymknąć na nie oko.

Rysunek jest w stylu mniej więcej amerykańskim i na domiar złego jeszcze w manierze ciosanej, uproszczonej, z grubym konturem. Początkowo irytuje mocno, ale można się przyzwyczaić i prawie o rysunku zupełnie zapomnieć. Sprawę ratuje konsekwencja stylu, sprawność i swoboda, a także czytelność rysunku.

Podsumowując jest to bardzo dobra (i raczej czysto rozrywkowa), niebanalna pozycja stanowiąca godne zwieńczenie mini-serii (czy raczej pewnego 'runu' we wskrzeszonej serii z Green Arrowem). W pełni jest to zasługa Kevina Smitha, który reanimował tym samym postać uśmierconego już (a i przecież nie pierwszoplanowego superbohatera) Green Arrowa w sposób najlepszy z możliwych. Potwierdzają to kolejne zeszyty z tą postacią w roli głównej, które pojawiły (i pojawiają) się po Kołczanie w USA. Następnych pięć jest również dziełem Smitha i pozostaje tylko mieć nadzieję, że jego następcy są w stanie dorównać wysokiemu standardowi, który ten wyznaczył. Odradzam spodziewającym się superbohaterskich nawalanek, klimatów i schematów.