Artykuł "Halloween Blues: Przepowiednie"

Treść: Główny bohater, policjant zostaje oczyszczony z zarzutu zabójstwa swojej żony (jednak okoliczności tej zbrodni pozostają nie do końca wyjaśnione). Wkrótce potem zostaje poproszony o pomoc i radę w sprawie doliny hodowców pomarańczy. Losy niektórych jej mieszkańców już się odmieniły po pojawieniu się w niej tajemniczej dziewczyny snującej bardzo trafne przepowiednie. Jednak najnowsza przepowiednia dziewczyny może odmienić życie wszystkich mieszkańców doliny...
Fabuła jest bardzo dobra: ciekawa, złożona, dobrze opowiedziana. Sensacyjna akcja, początkowo rozwija się kilkutorowo (w jednym z wątków pojawia się akcent nadnaturalny - duch) by szybko się skonsolidować (choć zaskakujące jest szybkie porzucenie wydawałoby się jednego z podstawowych wątków). Fabuła jest bardzo obfita, niemal przeładowana - widać pewien wysiłek aby wszystko upchnąć na 48 stronach, ale udaje się to całkiem zgrabnie. Choć bez paru rzucających się w oczy i niezbyt eleganckich skrótów się nie obeszło. Poza tym ucierpiała też psychologia postaci: prawie nie istnieje - tzn. jest schematyczna i czarno-biała. Nie przeszkadza to, bo ten album z definicji koncentruje się na akcji. Album zawiera zamkniętą historię - kolejne tomy będą zapewne powiązane przez zarzucony wątek nadnaturalny.
Rysunek wygląda znakomicie. Bardzo realistyczny, niezwykle dopracowany, czytelny. Narzuca niemal idealny standard klasycznego rysunku realistycznego. Dziwnie młody główny bohater, Forester. Nadzwyczaj udana (atrakcyjna :) ) główna (?) bohaterka, June. Generalnie Kasprzak nadzwyczaj dobrze radzi sobie z twarzami, są: szczegółowe, ciekawe, dopracowane i przede wszystkim zróżnicowane, każda ma swój indywidualny charakter. Jest to cenne, bo za często spotyka się manierę rysowania twarzy na szybko i na jedno kopyto.
Podsumowując: baardzo solidna pozycja, warta kupna zarówno ze względu na rysunek jak i na fabułę. Oczywiście jeśli ktoś liczy na czysty komiks sensacyjny (z minimalną domieszką elementów nadprzyrodzonych).