Recenzja komiksu "Przed Incalem: Uisky, SPV i homeodziwki / Aleja samobójców"

Końcowe dwie części sagi poprzedzającej 'właściwą' serię o Incalu. Zupełnie niepotrzebnie zostały one wydane razem, tym bardziej, że cena nie jest niższa w porównaniu do tego, gdyby te tomy wydano oddzielnie.

Przechodząc do sedna, czyli treści komiksu, to tom 5 prezentuje się zupełnie dobrze: akcja wciąga i przekonuje. Difool i Luzz razem ze wspólnikami wciąż ścierają się z porządkiem świata. Z tomem 6 jest nieco gorzej, gdyż pojawia się w nim trochę bełkotu związanego ze strażniczkami Incali oraz wątku kosmicznych piratów (której to tematyki mam już serdecznie dość po lekturze Technokapłanów, osadzonych nota bene w tym samym uniwersum). Znacznie lepiej jednak seria wypada, gdy trzyma się ściśle zdegenerowanego miasta-szybu niż gdy zajmuje się jakąś mistyką spoza światów czy awanturami w kosmosie. Ale ogólnie nie jest z tomem 6 źle. Widać, że końcówka ma już wyraźnie zazębiać się z 'właściwym' cyklem o Incalu (zazębia się też z Kastą Metabaronów, chociaż ten wątek wydaje się w Kaście.. zarzucony, z całkowicie nieznanego powodu). Mimo wszystko wydaje się, że są w końcówce 'Przed Incalem' pewne nieścisłości czy też niekonsekwencje. Można mieć tylko nadzieję, że to złudzenie i po poznaniu 'właściwego' Incala, wszystko ułoży się w logiczną całość.

Rysunek imitujący Moebiusa prezentuje średni poziom dla serii. Nie budzi wiekszych zastrzeżeń (może tylko w nielicznych miejscach komputerowe wypełnianie konturów zbyt kontrastuje ze stylem rysunku, za bardzo rzuca się w oczy).

Solidne zakończenie solidnego (choć nieco nierównego) cyklu. Teraz pozostaje tylko czekać na wiekopomne dzieło, czyli Incala autorstwa Moebiusa i Jodorowsky'ego.