Recenzja komiksu "Kaznodzieja: Na południe"

Kaznodzieja to dla mnie seria szczególna. Uwielbiam typ humoru, jaki ten komiks prezentuje. Lubię rysunki Dillona  oraz kreacje głównych bohaterów a także epizody poboczne. Jednym zdaniem seria Kaznodzieja jest dla mnie "mistrzowska”. Może właśnie dlatego aż tak się zawiodłem na najnowszym albumie...

Na południe to dziewiąty album wydany w Polsce. Sądzę, że najsłabszy ze wszystkich dotychczas wydanych w serii, co oczywiście nie znaczy że jest ogólnie słaby. On po prostu nie prezentuje nam nic nowego.

Historia opowiada o tym jak Jessy  i Tulip jadą do bliskiego znajomego Cassidiego, który ma zahipnotyzować kaznodzieję i dowiedzieć  się jak najwięcej o jego dziwnym darze. Okazuje się, że Cass jest już w tym mieście znany. Każdy, kto czytał choć jeden komiks z tej serii wie, że to oznacza  kłopoty. Z komiksu dowiadujemy się też, dlaczego pech prześladuje "irlandzkiego wampira”. Poza tym scenariusz jak zwykle stoi na przyzwoitym poziomie, no i jak zawsze zawiera dobre rysunki Dillona. To wszystko co mogę dobrego powiedzieć o tym komiksie. Jeśli chodziłoby o inny tytuł to prawdopodobnie było by wszystko ok. Uważam jednak, że jak na tę serię to zdecydowanie za mało. Ukazywanie się kolejnych części Kaznodziei było dla mnie świętem. Natomiast po przeczytaniu opisywanego tutaj komiksu jestem zdania, że w tym a już najwyżej w następnym albumie historia powinna się zakończyć ponieważ staje się przewidywalna i niczym już mnie nie zaskakuje. Co gorsza, zaczyna mnie męczyć ciągła brutalność i wulgaryzm, w które cała seria obfituje. W poprzednich albumach  wszystko to miało swoje uzasadnienie, kreowało świat przedstawiony, natomiast ostatni komiks jest dla mnie po prostu nudny i przewidywalny (co stwierdzam  z  wielką przykrością). Chyba  lepiej, żeby się w ogóle nie ukazał. Mimo to czekam na następny komiks, nie ukrywam, że z niepokojem.