Recenzja komiksu "Profesor Kosmosik"

Kolejny zbiór archwialnych pasków Christy. Tradycyjnie były one publikowane oryginalnie w gazecie 'Wieczór Wybrzeża' (lata 1958-1960) i mało tradycyjnie ich bohaterami są Kajtek i profesor Kosmosik. Ten drugi niejako zastępuje stałego towarzysza Kajtka - Koka. Kajtek wraz z profesorem przenoszą się dzięki maszynie czasu do średniowiecza i przeżywają tam rozliczne przygody a ich stałym antagonistą jest tajemniczy Czarny Rycerz.

Ten zbiór jest całkiem udany i długimi partiami czyta się go z przyjemnością (nie wiem czy dlatego, że akurat średniowiecze bardzo dobrze pasuje do Christowych pomysłów czy dlatego, że fabuła jest po prostu dobra). Faktem jest jednak również, że fabuła jest nieco rozwleczona i dobrze by jej zrobiło skondensowanie - z objętości ok. 3 albumów do 2 lub nawet 1 albumu - ale mielizny scenariuszowe nie są aż tak znowu irytujące. Należy też pogodzić się z totalnym nieprawdopodobieństwem i ogromną naiwnością większości przedstawianych zdarzeń. Ale cóż... takie są uroki dawnego prasowego tasiemca 'dla ludu'. Zaakceptowanie tych faktów pozwoli czerpać przyjemność z lektury.
Kolekcjonerzy mogą być jednak bardzo niezadowoleni z jednego powodu: w albumie brakuje kilkudziesięciu pasków z serii (ok. 17,5 strony) a na dodatek odwrócona jest kolejność pewnej ich ilości. Zaiste skandal zważywszy na to, że wszystkie paski są dostępne do możliwego wydania. Jeśli chodzi o szkodliwość dla fabuły takiego zabiegu, to jest ona żadna (braki i zaburzenie chronologii są niemal niewidoczne), natomiast takie a nie inne traktowanie czytelnika przez Egmont jest zupełnie inną sprawą i woła o pomstę do nieba.
Kolejny kamyczek (mikroskopijny w porównaniu z powyższymi zarzutami) do ogródka Egmontu to mikroskopijne (sic!) napisy na grzbiecie albumu. Do komiksu powinna być obowiązkowo dołączana lupa.

Rysunek jest typowy dla Christy i trudno powiedzieć o nim cokolwiek oryginalnego: humorystyczny, bardzo sprawny i czytelny. Może nieco słabszy, mniej dopracowany (chodzi m.in. o użycie światłocienia i 'plastyczność' rysunku, której tu brakuje - ale nie tylko) niż ten z późniejszych przygód Kajtka i Koko. Ale różnice nie są ogromne.

Komiks polecam bez wahania nie-kolekcjonerom. Zagorzałym kolekcjonerom zaś pozostawiam pod rozwagę opisane powyżej edycyjne partactwo Egmontu.