Recenzja komiksu "Lucky Luke - Szyny na prerii, Lucky Luke kontra Joss Jamonn, Kuzyni Daltonów"

Data publikacji artykułu: 28 stycznia 2010
Autor: Przemek Szymczak

Trzy komiksy wydane ostatnio w jednym tomie przez Egmont to najstarsze historie o Lucky Luke'u, jakie ukazały się w języku polskim. Pochodzą z lat 1957 (Szyny na prerii) oraz 1958 (Lucky Luke kontra Joss Jamon i Kuzyni Daltonów). Widać to przede wszystkim w nieco odmiennych od późniejszych rysunków Morrisa, ale poza tym te trzy części nie różnią się wiele od tych wydanych później - nadal zapewniają dobrą zabawę w westernowej scenerii.

Zbiór zawiera trzy historie. Pierwsza opowiada o budowie kolei, druga zabiera czytelnika do sterroryzowanego przez grupę opryszków miasta, a trzeci przedstawia skazane z góry na niepowodzenie wysiłki kuzynów Daltonów na drodze do kariery złoczyńcy. Każda z historii jest nieco inna, Lucky Luke odgrywa w nich różne role, z tym większą ciekawością czyta się więc kolejne z nich. Fabuła nie kryje większych niespodzianek. To typowe westernowe pomysły narysowane z przymrużeniem oka. Ale tego właśnie od Lucky Luke'a oczekują czytelnicy i na tym polega humor tych komiksów.

Każdy kto czytał Asterixa czy Mikołajka wie jakiego typu dowcipu spodziewać się po książkach Goscinnego. Śmieszne są nie tylko sytuacje, ale również i postacie. Lucky Luke wypełniony jest kolorowym tłumem bohaterów, z których każdy jest komiczny na swój sposób. Moim faworytem jest w tym względzie Joe Indianiec, jeden z czarnych charakterów w opowieści Lucky Luke kontra Joss Jamon. Nie zdradzę jednak dlaczego, żeby nie psuć nikomu zabawy.

Sam Lucky Luke wydaje się najmniej komiczną postacią spomiędzy wszystkich. Ale to tylko pozory. Jego zachowanie, miejscami praworządne do granic absurdu, prowadzi go w kłopoty. To właśnie wydarzenia, jakie Lucky Luke wywołuje i jego pomysłowość są tu źródłem rozrywki. W niektórych momentach nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że już gdzieś, to wszystko widziałem. I rzeczywiście, pojawiał mi się wtedy przed oczyma bohater innej francuskiej westernowej serii komiksowej, Blueberry. On i Lucky Luke są do siebie bardzo podobni i to również jest częścią komizmu postaci stworzonej przez Goscinnego (choć z pewnością nie było to zamierzone gdyż seria o Lucky Luke'u jest starsza). Gdy na koniec kolejnej historii Blueberry odjeżdża samotnie jest w tym coś smutnego, a gdy widzę na ostatnim kadrze komiksu postać Lucky Luke'a jadącego w stronę zachodzącego słońca, wiem, że oznacza to szczęśliwe zakończenie. To jedna z głównych cech komiksu Goscinnego: optymizm. Widać to zresztą również w rysunkach, w silnych kolorach i sympatycznie wyglądających postaciach (nawet tych negatywnych).

Nie uwierzę, że jest ktoś, kto Lucky Luke'a nie zna. Nie będę więc pisał, że polecam, ponieważ jest to oczywiste. Rozwieję tylko ewentualne wątpliwości tych, którzy mogli poczuć się zaniepokojeni datami powstania tych opowieści: pomimo, że wiekowy, Lucky Luke nadal dostarcza wspaniałej rozrywki. Po jego nowe-stare przygody można więc sięgnąć bez najmniejszych obaw.

Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania polskiego: 11/2009
Tytuł oryginalny: Lucky Luke: Des rails sur la prairie / Lucky Luke contre Joss Jamon / Les cousins Dalton
Wydawca oryginalny: Dupuis
Liczba stron: 140
Format: 155x225 mm
Oprawa: twarda
Druk: kolor
Dystrybucja: księgarnie, internet
Wydanie: I
Cena z okładki: 49 zł