Międzyczas - czas między kadrami

Polscy czytelnicy zachwycili się Thomasem Ottem, podziwiali Maxa Anderssona i z wytęsknieniem czekali na Charlesa Burnsa. Cudze chwalicie, swojego nie znacie. Bo przecież na naszym skromnym komiksowym poletku jest rodzimy geniusz gatunku - Marek Turek. Wydany właśnie przez Timofa i cichych wspólników Międzyczas kolejny raz udowadnia, że ten artysta doskonale rozumie zasady i poetykę komiksu.

Międzyczas dokumentuje 7-letnią pracę autora Fastnachtspiel. Większość materiału była już publikowana - głównie w trudno dostępnych już zinach, jednak znalazły się i premierowe kawałki. Całość podzielona została na pięć części tematycznych: Wojna, Szaleństwo, Groza, Magia i Słownik.

Opowiadane przez Turka historie wciągają, intrygują i zmuszają do myślenia. Już dwie pierwsze z nich: Bardzo ściśle tajne i Walczymy o pokój są jak potężny lewy sierpowy poprawiony prawym prostym w nos. I ten efekt pozostaje do końca lektury... i o wiele dłużej.

Nie ważne, czy chodzi o ośmiostronicową nowelę, czy o jednoplanszówkę - zawsze powiedziane jest dokładnie tyle, ile trzeba. Celnie, dosadnie, z puentą. Tylko ktoś o niezwykłym wyczuciu i wielkiej wyobraźni potrafi na jednej stronie, ośmiu kadrach i bez jednego słowa opowiedzieć historię mordercy od chwili zabójstwa do wykonania na nim wyroku śmierci (genialna Zbrodnia i kara). Bez wątpienia jest to lektura dla dojrzałego czytelnika, który od komiksu oczekuje czegoś więcej niż tylko rozrywki.

Zaskakująca jest ostatnia część, w której zwykłe słowa definiowane są za pomocą trzech kadrów. Budowanie skojarzeń czasami jest wręcz szokujące (Krawat, Krzesło).

Turek jest tytanem pracy i widać to w każdym stworzonym przez niego kadrze. Każda kreska jest dopracowana z precyzją szwajcarskiego zegarmistrza. Oglądanie i przeżywanie takich rysunków, to prawdziwa przyjemność.

Timof wydał Międzyczas w serii "Komiksowy underground". Moim zdaniem ta pozycja zasługuje na inną "łatkę": "Komiksowa lektura obowiązkowa".