Recenzja komiksu "Zemsta hrabiego Skarbka: Serce z brązu"

Zakończenie historii o hrabim Skarbku nie poraża. Dość niespodziewanie zostaje wprowadzony (i wręcz zaczyna dominować) wątek piracki. Historia niby robi dwie zaskakujące wolty, ale jakoś nie jest tak tajemnicza, obfitująca w ciekawe wydarzenia i nie ma takiej dramaturgii jak w tomie pierwszym. Tzn. obfituje w wydarzenia, ale niestety dość ograne, o charakterze przygodowym. Wydaje się też, że Sente popełnia dwa poważne błędy scenariuszowe: raz - pozwalając dominować za bardzo w albumie retrospekcjom, dwa - dublując w pewnym stopniu dwie występujące retrospekcje. Mimo powyższych zastrzeżeń historia trzyma jednak dość porządny poziom.

Rysunek Rosińskiego niestety nie osiąga poziomu znanego z tomu 1 (choć trzeba przyznać nie tak dużo mu brakuje). Oczywiście nadal jest 'malarski' i dobry (a miejscami kapitalny), ale generalnie jest mniej dokładny i dopracowany niż w poprzednim tomie. Tę niedokładność, szkicowość, która tam pojawia się pod koniec, tu niestety widać od samego początku. Miejscami jednak pojawiają się przebłyski precyzji (czasem genialne), które powodują też przy okazji wrażenie pewnej nierówności rysunku. Generalnie, uwzględniając wszystkie zastrzeżenia - rysunek jest wciąż wysokiej próby, charakteryzuje się dużą sprawnością i prezentuje klasę nieosiągalną dla wielu innych rysowników.

Warto kupić, warto mieć - mimo nieco gorszego scenariuszowego i rysunkowego poziomu niż w tomie 1.