Recenzja komiksu "El Gaucho"

Jedno z tych komiksowych dzieł, które zostało uznane za klasykę i powinno zachwycać, ale... nie zachwyca.

Akcja komiksu toczy się na początku XIX wieku w (przyszłej) Argentynie na tle konfliktu Hiszpanii i Wielkiej Brytanii o dominację na tym terenie. W panoramie historycznych wydarzeń obserwujemy losy kilkorga zwykłych ludzi przybyłych do Argentyny wraz z Anglikami.

Dlaczego z komiksem jest problem? Otóż akcja nie wciąga, do tego zupełnie nie można zidentyfikować się z bohaterami, realia historyczne są bardzo wierne i szczegółowe, ale Pratt czasem zbytnio się popisuje i przeładowuje nimi komiks nie wplatając ich w akcję (wówczas wyglądają mocno zbędnie). I to tyle - owszem, nasunie się czasem jakaś generalna refleksja, myśl, ale nie są to przemyślenia specjalnie oryginalne i nie budzą one emocji - komiks ten stwarza jednak dystans i nie wciąga bez reszty w swój świat. Sceny erotyczne byłyby całkowicie do strawienia, gdyby fabuła pod innymi względami nie szwankowała. Zakończenie wydaje się mimo wszystko zbyt pospiesznie ucięte. Poza powyższymi zastrzeżeniami jest ok, więc komiks nie jest zły (ale z drugiej strony, czy jest (bardzo) dobry? w każdym razie dla mnie lepszy od Indiańskiego lata tych samych autorów).

Rysunki Manary trzymają poziom i nie można mieć do nich dużych zastrzeżeń.

Jeden z takich komiksów, które trzeba/wypada/warto mieć (uznana klasyka), ale które trudno z czystym sumieniem, jednoznacznie komuś rekomendować.