Recenzja komiksu "Ostatnie kuszenie"

"Prawdziwym jednak majstersztykiem horroru, gdzie przeszywająca do szpiku kości zgroza jest koszmarem samym w sobie i przyczyną istnienia, są pradawne, samotne chaty farmerów w najdalszych leśnych zakątkach Nowej Anglii, tam bowiem mroczne elementy siły, samotności, groteskowości i ignorancji łączą się, tworząc istną perfekcję ohydy.” – pisał niegdyś Howard Phillips Lovecraft. Podobne zdanie można odnieść do małych miasteczek "gdzie-diabeł-mówi-dobranoc", rozsianych na terenie całych Stanów Zjednoczonych. O jednej z takich mieścin opowiada najnowszy komiks Neila Gaimana i Michaela Zulliego stworzony wspólnie ze znanym muzykiem, Alicem Cooperem. W przeddzień Halloween, młody chłopak – Steven – spotyka tajemniczego mężczyznę, Mistrza Ceremonii, który proponuje mu obejrzenie niezwykłej sztuki w teatrze, który spłonął sto lat temu. Przedstawienie opowiada o potencjalnej, dosyć pesymistycznej przyszłości głównego bohatera. Później Stevenowi zostaje złożona propozycja, która może zmienić jego życie. Fabuła komiksu nie jest specjalnie wyszukana, ale w swej prostocie całkiem ciekawa. Neil Gaiman jest twórcą niezwykłym. Większość ludzi kojarzy go przede wszystkim z powodu jego najsłynniejszego cyklu komiksowego – Sandman lub książek wydanych w naszym kraju (Nigdziebądź, Gwiezdny pył, Amerykańscy Bogowie, Koralina, Dym i lustra i ostatnimi czasy wydana: Chłopaki Anansiego). Oprócz tego wydano kilka jego komiksów niezwiązanych z żadną serią: Morderstwa i tajemnice, Arlekin i Walentynki i 1602, a także dwie powieści graficzne: Wilki w ścianach zilustrowane przez Dave’a McKeana i Melindę z grafikami Dagmary Matuszak. Jednak ani Gaiman, ani Alice Cooper, który stworzył główny zarys scenariusza i "wystąpił” w Ostatnim kuszeniu jako demoniczny Mistrz Ceremonii, nie jest główną gwiazdą tego komiksu. Postacią która zadecydowała o niezwykłości tego albumu jest grafik Michael Zulli. Zulli od dawna należał do moich ulubionych ilustratorów. Jego niespokojna, budząca niepokój kreska świetnie oddaje i podkreśla nastrój historii takich jak Ostatnie kuszenie. Prace Zulli’ego można było zobaczyć we fragmentach Domu lalki, jednak prawdziwy popis jego umiejętności będzie można podziwiać w dziesiątej części Sandmana, zatytułowanej The Wake.