Pamiętnik muzułmanki

Persepolis - 1 - Historia dzieciństwa.
Dostępność: 24h
Cena: 35,50 zł  39,45

Komiks autobiograficzny. Irańska emigrantka – Marjane Satrapi opisuje swoje dzieciństwo. Skupia się głównie na przeżyciach dotyczących najważniejszych wydarzeń tamtego okresu w historii Iranu. Po kolei opisuje obalenie Szacha, wojnę z Irakiem i przejęcie władzy przez skrajnych islamistów. Nie mówi o tym z perspektywy czasu, ale stara się wiernie oddać punkt widzenia małej dziewczynki. Opisy prześladowań politycznych i życia codziennego pod panowaniem muzułmańskich fanatyków przypominają to, co działo się w naszym kraju za rządów komunistów. Czyli jest i śmieszno i straszno. Rodzina Marjane była rodziną inteligencką o sympatiach marksistowskich. Wielu ich znajomych i krewnych siedziało w więzieniu lub w inny sposób była poddawana prześladowaniu. I zwykle nie kończyło się na pobiciu. W albumie przedstawione są naprawdę paskudne tortury takie jak wyrywanie paznokci czy przypalanie żelazkiem. Pomysł komiksu jest oparty na kontraście. Motywy ludzkich tragedii mieszają się z elementami spokoju i wyciszenia. Spory nacisk położono na przedstawienie różnic dzielących irańskie warstwy społeczne. Marjane jako dziecko z klasy wyższej inaczej wspomina okres wojny niż dzieci biedoty. Kiedy tysiące chłopców ginęło od irackich pocisków, ona była na swojej pierwszej prywatce. Bardzo dobrze przedstawiono zderzenie Islamu ze światową popkulturą. Satrapi opisuje, między innymi, jak jej rodzice przemycali do Iranu plakat Iron Maiden. Ona sama kupowała na czarnym rynku nielegalne zachodnie kasety.

Persepolis jest komiksem niezwykłym. Niektórzy porównują ten album do słynnego Mausa Arta Spiegelmana. Porównanie jest jednocześnie słuszne i niesłuszne. Niesłuszne z tego powodu, że to historie o zupełnie innej tematyce. A słuszne, dlatego, że poziom obu albumów jest podobny. Persepolis jest napisane bardzo w przyjemnym stylu. Po wydarzeniach strasznych lub makabrycznych zawsze jest kilka stron na złapanie oddechu. Przedstawienie tamtych wydarzeń w formie graficznej było świetnym pomysłem. Gdyby tą samą historię opisać na kartach powieści, bardzo łatwo mogłaby się stać kolejnym potworkiem o niedoli muzułmańskich kobiet. Forma komiksu pozwala zachować opowieści świeżość i oryginalność.

Strona graficzna albumu pasuje do klimatu opowieści. Rysunki Marjane Satrapi są proste, bez zbędnych udziwnień. W tym komiksie ilustracje nie mają oszałamiać czy olśniewać. Pełnią tylko funkcję pomocniczą i mają nie przeszkadzać w odbiorze komiksu.

Pozycja obowiązkowa dla wszystkich, szczególnie dla osób interesujących się historią współczesną.