Recenzja komiksu "Skorpion: Święta dolina / Skarb świątyni"

Aspiracje odnalezienia autentycznego krzyża św. Piotra ma, oprócz tytułowego Skorpiona, całe multum postaci. Przygodowa fabuła prowadzi tę hałastrę w poszukiwaniach przez Kapadocję, Jerozolimę i Damaszek aż do byłej fortecy templariuszy, Saint-Serrac.

Fabuła zdecydowanie nie błyszczy. Teoretycznie jest ciekawa, bazująca na mieszance fikcji, tajemnic, faktów, historii i religijnych wydarzeń. Ale Desberg mistrzowsko pokazuje jak można schrzanić tak wdzięczny temat na przygodowy komiks. Samą fabułę snuje niezwykle sztampowo a w narracji stosuje same straszliwie ograne chwyty; nie potrafi zbudować żadnego klimatu: ani tajemnicy ani napięcia ani zagrożenia. Postacie sobie beztrosko 'prawie giną' i zaraz znów się pojawiają. Co do tytułowego Skorpiona, to od razu wiadomo, że nic mu stać się nie może - wszelkie kłopoty są tylko przejściowe. Jednym słowem - zero dramaturgii. Jest sztampowo i przez to często nudno - zupełnie jak w najgorszych wzorcach płytkiego hollywoodzkiego kina przygodowego.

Rysunek jest zbliżony do wcześniejszych tomów. Realistyczny, ładny i sprawny - ale już się opatrzył a i jego sztampowość coraz bardziej rzuca się w oczy.

Podsumowując: znów niedosyt. Pogodziłem się już z tym, że ta seria nigdy nie wespnie się na rzetelny fabularnie i narracyjnie poziom. Cóż, takie życie - niektórzy potrafią ze średnich w teorii fabuł wyciągnąć, dzięki kapitalnej narracji, bardzo dużo a inni, jak Desberg, odwrotnie - nawet potencjalnie ciekawe fabuły umieją zepsuć i opowiedzieć zupełnie nieciekawie.