Recenzja komiksu "Usagi Yojimbo: Samuraj"

Ciekawe czy wśród czytelników komiksów znajdzie się choć jeden, który przynajmniej nie słyszał o Usagim Yojimbo? Autorska seria Stana Sakai - tytana pracy, który nie tylko jest jej scenarzystą i rysownikiem, ale również liternikiem, cieszy się nieustannie dużym powodzeniem.
Jedną z najlepszych części tego niezwykle wyrównanego i zawsze stojącego na wysokim poziomie cyklu, jest tom drugi - Samuraj. Na ten tom składa się dziewięcioczęściowa historia tytułowa i trzy krótkie nowele dodatkowe.

Sakai dość szybko odkrywa karty i przedstawia czytelnikom origin największego wojownika wśród królików. Młody Usagi opuszcza rodzinną wioskę i wyrusza do szkoły miecza, by ćwiczyć ciało i duszę. Na tym etapie Usagi jest jeszcze arogancki, butny i przesadnie wierzący w swoje siły i możliwości. Szybko jednak zostaje sprowadzony na ziemię przez starego sensei - Katsuichiego.

Śledzenie postępów Usagiego, gdy ten wkracza na drogę miecza - bushido, jest niezwykle wciągające. Co prawda sensei przekazuje swojemu uczniowi prawdy, które możemy uznać za "oklepane" (liczy się tylko "obowiązek i honor"), jednak ubiera to w ciekawe i trafne porównania (zwłaszcza to z mieczem jako zwierciadłem duszy).

Rysunki w Samuraju nie wymagają większego komentarza. Styl Stana Sakai jest doskonale rozpoznawalny i jednocześnie nie do podrobienia. Doskonała dbałość o szczegóły, dynamika postaci, piękne jednokadrowe plansze, to wszystko sprawia, że Sakai zasługuje na miano mistrza.

Najbardziej zaskakujące jest to, że komiks, który ma już 20 lat, nie zestarzał się ani trochę i jego walory muszą być docenione również dzisiaj. Chyba właśnie na takie dzieła mówi się: "ponadczasowe", prawda?