Drago i Camilla Molina ("Drapieżcy")


01Ten serial jest młodziutki (pierwszy album ukazał się drukiem w 1998 roku), krótki, ale niezwykle smakowity. Jest to jedna z najnowszych produkcji tworzącego we Francji Włocha Enrico Mariniego. Jego dzieła rozpoczęły niedawno podbój polskiego rynku: w "Świecie Komiksu" ukazał się początek serii z gatunku "płaszcza i szpady" pt. Skorpion, zaś w ramach Klubu Świata Komiksu pojawił się przygodowy cykl o Cyganie, przemierzającym pokryty śniegiem i lodem świat przyszłości w ogromnej ciężarówce.

02 Rodzeństwo Drago i Camilla Molina to dość niezwykła para: mroczna, fascynująca uroda, ekstrawaganckie, malownicze stroje, niecodzienne zwyczaje i upodobania... oraz wyjątkowo ponury cel w życiu: unicestwić pewną rasę, a raczej to, w co owa dumna rasa ostatnio się przerodziła. Tą rasą są wmieszane w ludzką społeczność wampiry, które przed kilku wiekami postanowiły zrezygnować z drapieżnych zwyczajów i na zawsze objąć władzę nad ludzkim rodzajem. Za tę zdradę wampirzej natury odstępcy zapłacili stopniową degeneracją i utratą mocy. Ich królestwo zmierza ku zagładzie... A narzędziem tej zagłady stają się właśnie Drago i Camilla. Są oni potomkami jedynego wampira, który odmówił rezygnacji z pradawnego trybu życia, za co zapłacił śmiercią z rąk pobratymców. Teraz nadszedł czas zemsty. Drago i Camilla w wyszukany sposób eliminują kolejno wszelkiej maści dostojników, z których każdy posiada za prawym uchem charakterystyczną narośl - znak gatunkowej degradacji.

03 Wampirzy odszczepieńcy nie zamierzają się poddać; dysponując nieograniczoną praktycznie władzą mogą zmobilizować przeciwko parze "drapieżców" tak innych przedstawicieli sił ciemności, jak i zwykłe "ziemskie" siły. To właśnie działania pary prowadzących śledztwo policjantów - Vicky Lenore i jej partnera Benito Spiaggi - stanowią drugi ośrodek akcji komiksu. Detektywi początkowo tropią po prostu brutalnych i nieuchwytnych zabójców, ale kiedy w trakcie śledztwa trafiają na trop wszechogarniającej konspiracji, do której należały wszystkie ofiary i wiele czołowych osobistości miejscowej polityki i administracji - sami stają się dla ex-wampirów niewygodni. Od tej chwili spotkanie nowojorskiej policjantki i pary pięknych i niebezpiecznych dzieci nocy jest już tylko kwestią czasu...

04 Serial, napisany przez Jeana Dufaux, należy do lepszych dokonań scenarzysty cyklu o Sioban. Wykorzystując modę na uwspółcześnione historie o wampirach, zapoczątkowaną jeszcze bodajże Wywiadem z Wampirem, Dufaux zdołał skonstruować fabułę pełną atrakcji i z fascynującymi postaciami w centrum. Budując odmienną od powszechnie znanej mitologię i historię wampirów zdołał oderwać się od zatęchłych stereotypów i wpuścić w znaną konwencję - przepraszam za wyrażenie - trochę świeżej krwi. Drago i Camilla to postacie fascynujące, mroczne, potężne i piękne, a nocny świat Nowego Jorku, w którym się poruszają, upodabnia się do przytłaczających wizji Gotham z filmów o Batmanie.

05 Enrico Marini uczynił z tych komiksów graficzne cacko, tworząc obrazy monumentalne i ekspresyjne. Postacie odznaczają się rzadko spotykaną w komiksach wyrazistością, a aranżacja graficzna i kolorystyczna malowanych plansz jest wręcz wzorcowa; każda plansza ma wyraźnie określoną tonację kolorystyczną, a wyjątkową funkcję w komiksie pełni czerwień - kolor krwi i strojów "drapieżców". Dufaux różnorodnością scenariusza pozwala Mariniemu popisać się obrazami z różnych epok (retrospekcje sięgają XVII wieku) i miejsc (jeden z wątków prowadzi do malowniczych Indii). Marini z równą wirtuozerią maluje kipiące przepychem sceny historyczne, jak i współczesne akcje policyjne, tonące w ciemnościach wielkomiejskie zaułki i wyrafinowane sceny erotyczne.

Artykuł pierwotnie ukazał się w numerze 3 (14) 2001 magazynu KKK.



blog comments powered by Disqus