W poszukiwaniu nadziei – recenzja komiksu "Kolor powietrza"

Autor: Mirosław Skrzydło
Korekta: Maciej Jasiński
23 listopada 2015

www.gildia.pl
Kolor powietrza.
Dostępność: 24h
Cena: 55,90 zł 79,99 zł
dodaj do koszyka

Enki Bilal jest jednym z najbardziej zaangażowanych w kwestie polityczne i społeczne, europejskich twórców komiksowych. Pochodzący z Jugosławii wybitnej klasy scenarzysta i rysownik, niejednokrotnie w swych dziełach odwoływał się do palących problemów współczesnego świata (mroczna strona globalizacji i konsumpcjonizmu czy nierówności społeczne). Kolor powietrza to komiks koncentrujący się wokół ponurej wizji świata wyniszczonego przez siły przyrody oraz desperackich poszukiwań upragnionej utopii.

Recenzowany album stanowi ostatni tom zwartej "trylogii postapokaliptycznej". Ziemię dotknął globalny kataklizm, nazywany "Krwotokiem". Z nieznanych powodów nastąpił nagły i nieodwracalny  ruch tektoniczny, powodujący zmianę układu kontynentów, a co za tym idzie katastrofy naturalne (trzęsienia ziemi czy powodzie) dziesiątkujące rasę ludzką, florę i faunę.  W poprzednich częściach poznaliśmy grupy nieszczęśników próbujących odnaleźć się w niesprzyjającej rzeczywistości. W otwierającym tomie (Animal'z) obok ludzkich bohaterów (Lester Outside, Kim, Louise, Ferdinand Owles) pojawiają się również mutanci – hybrydy człowieka i zwierzęcia (charyzmatyczny Frank Bacon). Mamy tu do czynienia z poczuciem odosobnienia i zaszczucia oraz z tęsknotą za dawnym światem. Drugi album serii (Julia & Roem) to udana trawestacja znanego dzieła Williama Szekspira, przeniesionego do dystopijnej krainy cierpienia i wszelakich lęków. W obu częściach Bilal odwołuje się nie tylko do twórczości Szekspira, ale również dzieł Dostojewskiego czy Nietzschego.

Kolor powietrza kontynuuje wątki ocalałych poznanych we wcześniejszych albumach, wprowadzając na scenę zupełnie nowe postaci. Olbrzymim zeppelinem, o jakże wymownej nazwie Śmietnik, podróżują nad wyraz inteligentne siostry Louisa i Louissa oraz ich ochroniarz Zibbar. Na pokładzie pojawiają się przypadkowi pasażerowie, naukowcy: Anders Mikkeli i Esther Robles. Bohaterowie nie mają możliwości sterowania powietrznym statkiem, który dodatkowo wypełniony jest bronią nuklearną. Z niepokojem obserwują zdewastowany świat, pozbawiony nadziei, szczęścia i szans na przywrócenie naturalnego porządku. Jednocześnie śledzimy losy innych postaci świetnie skrojonego dramatu: Julii, Roema i towarzyszącego im Lawrence'a, Kim i Franka Bacona, Any, Lestera i ich porywacza, zdegenerowanego kanibala. Każda z postaci ma do opowiedzenia ciekawą historię, ich sylwetki zostały perfekcyjnie przedstawione, a przemyślenia ukazane z pełną maestrią. Drogi bohaterów łączą się ze sobą w mocno optymistycznym, przewrotnym finale.

Jugosłowiański artysta sprawnie wprowadza do opowieści filozoficzne akcenty – słowa wspomnianego już niemieckiego myśliciela czy rosyjskiego rewolucjonisty, ojca anarchizmu, Michaiła Bakunina. Zdania te padają głównie z ust młodych sióstr, które w trakcie przybywania w obłokach zaczynają nagminnie cytować znanych filozofów. Mocno zaakcentowany jest wątek ekologiczny (zmiany w klimacie, osobliwe wybryki natury, latające wieloryby) oraz egzystencjalny.  Kolor powietrza należy uznać za wzorcowy przykład dzieła rozgrywającego się w postapokaliptycznej scenerii, który śmiało można postawić obok cyklu Mad Max, Fallouta czy Drogi Cormaca McCarthy'ego.  To uniwersalna opowieść o upadku człowieczeństwa i zmierzchu wyższych wartości.

Kreska Bilala jest niezwykle szczegółowa, realistyczna i jednocześnie ascetyczna. Rysownik brawurowo oddał wygląd postaci, zniszczonych metropolii, siejących ogólne zniszczenie sił natury i zwierząt. Monumentalnie wygląda kraina, do której docierają bohaterowie oraz niepokojący zeppelin. W kolorystyce dominują różne odcienie szarości, błękitu i sepii.

Już we wcześniejszych swych pracach (Trylogia Nikopola, Falangi Czarnego Porządku) kultowy autor otwarcie krytykował surowy kapitalizm, faszyzm, totalitaryzm oraz konsekwencje wojny domowej. Tym razem dorzuca zemstę planety na rasie ludzkiej, która bezmyślnie dewastowała otaczający nas świat. Mądre, pouczające i przejmujące dzieło. Warto poznać.

Ocena: 8/10

Kolor powietrza

Scenariusz: Enki Bilal
Rysunek: Enki Bilal
Tłumaczenie: Wojciech Birek
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania polskiego: 3/2015
Tytuł oryginalny: La couleur de l'air
Wydawca oryginalny: Casterman
Rok wydania oryginału: 2014
Liczba stron: 96
Format: 240x320 mm
Oprawa: twarda
Druk: kolor
Dystrybucja: księgarnie, internet
ISBN-13: 9788328110021
Wydanie: I
Cena z okładki: 79,99 zł


blog comments powered by Disqus