Komiksowe fado - recenzja komiksu "Najgorsza kapela świata: Występ Pierwszy i Drugi"

Autor: Mirosław Skrzydło
27 grudnia 2010

José Carlos Fernandes w obyczajowej serii komiksowej, kryjącej się pod tytułem Najgorsza kapela Świata bombarduje nas błyskotliwymi nowelkami zamkniętymi na ledwie dwóch stronach. Opowieści te tworzą niezwykłą mozaikę skonstruowaną z kolorowych osobowości, umiejętnie zespolonych ze sobą niewidzialną linią. Zapewniam - to jeden z najlepszych produktów z najdalej wysuniętego na zachód państwa Europy, który pojawił się w ostatnich latach w naszym kraju.

Portugalia słynie na Świecie z kilku niepowtarzalnych marek. Są to - wina, oliwki, dorsze, wielosmakowe miody, Amália da Piedade Rodrigues oraz melancholijna muzyka fado, której najwybitniejszą śpiewaczką była wymieniona pani Rodrigues. I właśnie ową melancholijną nutę posiada dzieło portugalskiego mistrza pióra i rysunku.

Odważny artysta demaskuje paradoksy współczesności. Obecne czasy postrzega w czarnych barwach; cywilizacja pozbawiona jest wyższych ideałów, jasno określonych zasad postępowania, moralności oraz etyki. Autor, a zarazem rysownik Najgorszej kapeli... bezpretensjonalnie piętnuje postęp technologiczny, który nie idzie w parze z rozwojem społeczeństw.

Bohaterem zbiorowym Najgorszej kapeli Świata jest bliżej nieokreślone miasto, zamieszkałe przez zgraję szalonych indywidualistów. Postaci występujące w serii Fernandesa śmiało nazwiemy orędownikami kultury wysokiej, dawnych wartości, które w dwudziestym pierwszym wieku ewoluowały do pustych haseł, głoszonych przez chciwych polityków oraz pasji i zawodów nieodwracalnie odchodzących w niebyt. Są oni na tyle odosobnieni w swych niegroźnych szaleństwach i wyalienowani ze społeczności lokalnej, że trudno jest im zyskać wyraźny głos w dyskusji na temat utraty tożsamości i indywidualności.

Scenarzysta wciągającej serii portretuje "szalonych" bohaterów, z których większość zasługuje na osobne opowieści. Są to bowiem niezwykle interesujący, zamknięci w sobie frustraci, uparcie poszukujący swego miejsca w nowym, zupełnie nieznanym im Świecie. Na potwierdzenie tych słów wystarczy wymienić kilka przypadkowych postaci: Atila Zoler - wybitnej klasy krytyk kulinarny, który de facto wcale nie interesuje się jedzeniem, koloryzujący codzienną rutynę Edmundo Stutz, czy Monika Zuiden wydająca fortunę na zdjęcia umierających gwiazd.

Autor górnolotnej serii umiejętnie żongluje cytatami i motywami pochodzącymi z różnych dzieł literackich i filmowych, subtelnie wplatając je w nowele. Dla miłośników literatury wysokiej, zwłaszcza tej pochodzącej z półwyspu Iberyjskiego, odnajdywanie kolejnych znanych wątków sprawia nie lada radochę.

Uczucie dojmującej pustki i przegranej, potęgują zmęczone twarze większości bohaterów cyklu oraz kolory w sepii i wszystkich odcieniach szarości. To kraina, w której życie jest postrzegane jako niekończące się pasmo porażek, lęków i cierpień. Wyłącznie swoisty mikrokosmos tworzony przez bohaterów Najgorszej kapeli Świata stanowi alternatywę dla chorób cywilizacyjnych obecnych czasów.

Fernandesa bez większych problemów możemy nazwać współczesnym Franzem Kafką. Obaj śmiali twórcy rozprawiają się z niedorzecznościami pojawiającymi się na drodze totalnej biurokratyzacji życia, tworząc przy tym groteskowe, niejednoznaczne obrazy. Jeśli natomiast spojrzelibyśmy na sztukę filmową, to autora recenzowanej pozycji należałoby usytuować w parze z Jeanem-Pierrem Jeunetem. Zdumiewająca ilość życiowych rozbitków uśpionych w dziecięcych, fantasmagorycznych kokonach jest porównywalna z indywiduami występującymi w baśniowej Amelii - najsłynniejszym filmie francuskiego reżysera i scenarzysty.

Bezpośredniość i filozoficzno-humanistyczne morały płynące z historyjek są najsilniejszym atutem serii José Carlosa Fernandesa, a pierwszy z tomów Najgorszej kapeli Świata - Występ pierwszy i drugi, to najlepsze preludium pasjonującej przygody z talentem iberyjskiego artysty.

Obok horror cyklu Żywe trupy i brutalnej Borgii omawiana opowieść graficzna jest najlepszym produktem wypromowanym przez wydawnictwo Taurus Media. Bez dwóch zdań - europejskie arcydzieło w sztuce komiksowej.

Najgorsza kapela świata - 1 - Występ Pierwszy i Drugi

Scenariusz: José Carlos Fernandes
Rysunek: José Carlos Fernandes
Wydawnictwo: Taurus Media
Rok wydania polskiego: 2/2008
Tytuł oryginalny: A Pior Banda do Mundo: O Quiosque da Utopia
Wydawca oryginalny: Devir
Rok wydania oryginału: 2002
Liczba stron: 136
Format: 170x260 mm
Oprawa: miękka
Papier: matowy
Druk: kolor
Dystrybucja: księgarnie, internet
ISBN-13: 978-83-60298-25-1
Wydanie: I
Cena z okładki: 50 zł

Podyskutuj na forum!



blog comments powered by Disqus