Masakazu Katsura

Autor: Tomasz "Gato" Gawroński
Ur.: 10 grudnia 1962 , prefektura Fukui / Japonia
zdjęcie

Masakazu Katsura od najmłodszych lat był wielkim miłośnikiem mangi. Jego rodzina nie akceptowała tych zainteresowań, swoją pasją dzielił się więc z przyjacielem, zresztą doskonałym rysownikiem. Wolny czas spędzali na organizowaniu prywatnych konkursów, które miały wyłonić spośród nich autora najlepszego rysunku. Dzięki tej osobliwej rywalizacji wciąż doskonalili swoje umiejętności. Z czasem zaczęli uczestniczyć w coraz ważniejszych konkursach rysunku. Przygotowywali samodzielnie grafiki i szkice mang i prezentowali je różnym wydawcom. "Przedstawiłem jednemu wydawcy trzydziestojednostronicową mangę, którą odrzucił. Odrzucano ją zresztą jeszcze wielokrotnie" - wspomina Katsura w jednym z wywiadów. Jednak jego wysiłki nie spełzły na niczym. Zwyciężył w kilku konkursach na najlepiej zapowiadający się talent, a jego dwie historie mangowe: Tsubasa (1981) i Tenkosei wa Hensohei! (1981), zostały zauważone podczas konkursu zorganizowanego przez wydawnictwo Shueisha w celu rekrutacji młodych twórców do tygodnika "Shonen Jump". Za Tenkosei wa Hensohei! otrzymał pod koniec lat siedemdziesiątych drugą nagrodę Jump Comics Tezuka Prize.

Właściwym debiutem i zwrotem w jego karierze była manga Wing-Man (1983). Właśnie tym tytułem otworzył sobie drzwi do świata mangaków i niemal z dnia na dzień pobił rekordy popularności. Popularność tego tytułu szybko pociągnęła za sobą filmową adaptację. Serię czterdziestu siedmiu odcinków Yume Shenshi Wingman zrealizowała wytwórnia Toei Animations.

Niestety, kiedy wydawało się, że nic już nie przeszkodzi Katsurze w osiągnięciu dalszych sukcesów, przydarzył mu się nieszczęśliwy wypadek. Kontuzja prawej ręki uniemożliwiła mu pracę na niemal rok. Po długim okresie rehabilitacji, Katsura powrócił na rynek mangi w 1985 roku z komiksem Choki Doin Vander. Tytuł jednak nie wzbudził takiego zainteresowania, jak Wing-Man. Katsura postanowił więc zmienić klimat swoich historii i zająć się lekką komedią romantyczną.

Dwa lata później odbiorcy zapoznali się z jego kolejną propozycją - Present from Lemon (1987). Powstające w tym okresie historyjki: Vauguman (1985), Chisana Akari i Video Girl nie zapowiadały nadchodzącego sukcesu.

Komiks Video Girl okazał się jednak kluczem do bram raju rysowników. Za namową swojego wydawcy, Katsura przekształcił króciutką historyjkę Video Girl w rozbudowaną serię opowiadającą losy nietypowej, bo pojawiającej się z filmu odtwarzanego na wideo, bohaterki. Pierwszy odcinek Den'ei Shojo Video Girl ukazał się na łamach Shonen Jumpa w 1989 roku. Seria publikowana była aż do roku 1992 i zapewniła Katsurze miejsce w panteonie największych autorów mangi, a niedługo później na jego podstawie powstała mini-seria sześciu odcinków OAV. Katsura postanowił wykorzystać niesamowity sukces VGAi. Stworzył Video Girl Len, jednak czytelnicy odnieśli się do tej mangi z dystansem i niechęcią. Główna bohaterka była zbyt mdła i brakowało jej osobowości poprzedniczki. Katsura powrócił więc do krótkich historyjek. Stworzył Woman in the Man (1993) i dodatkowo zilustrował powieść Video Girl napisaną przez Tomitę Sukehiro (wyd. Shueisha).

Rok 1993 to początek prac nad mangą DNA2. Wstępnie, miała to być krótka historia, jednak dzięki zainteresowaniu fanów przekształciła się w długą serię. Taki stan rzeczy skłonił Shueishę do zainwestowania w serię telewizyjną (reż. Junichi Sakata), która nieoczekiwanie liczyła tylko dwanaście odcinków. W 1994 roku Masakazu Katsura ukończył prace nad DNA2 (pięć tomów). Rzucił się w wir pracy nad serią przeznaczoną na rynek wideo, będącą adaptacją filmu fabularnego ZEIRAM IRIA: The Animation (polska emisja: Canal+, wrzesień-listopad 1998). Po jej ukończeniu na kilka następnych miesięcy Katsura wyłączył się z obiegu, po czym powrócił w 1995 roku. Wtedy też powstała seria Shadow Lady, stanowiąca rozszerzenie krótkiej historii z tomiku Zetman (vol 3: Zetman, Shin-no shin, Woman In The Man i Shadow Lady). Podobnie, jak w wypadku Video Girl Ai, Shadow Lady odniosła ogromny sukces. Katsura zdecydował się więc stworzyć trzecią wersję Shadow Lady. Pierwsza wersja w kolorze ukazała się na łamach czasopisma "V-Jump" w 1992 roku, druga - w mandze Zetman, trzecia - jako osobna seria w trzech tomach.

Zważywszy na delikatny styl graficzny Katsury, dyrekcja Shueishy zaproponowała mu w 1997 roku, aby rozpoczął prace nad króciutką, liczącą do pięćdziesięciu stron, historią dla dorosłych. Manga ta została opublikowana na łamach "Allamn" pod enigmatycznym tytułem M ("m", jak "masochista"). Po kryzysie w jakim znalazł się magazyn "Shonen Jump" wraz z końcem serii Dragon Ball Akiry Toriyamy, wydawca poprosił Katsurę o stworzenie długiej serii. W taki oto sposób powstała I''s [czytaj: ajzu], która od 1997 do 2000 roku biła rekordy popularności.

Na przełomie tysiąclecia Katsura postanowił zakończyć serię I''s, której ostatni odcinek ukazał się w dwudziestym czwartym numerze magazynu "Shonen Jump" z 2000 roku. W tym też roku w grudniowym wydaniu "Jumpa" opublikował krótką jednoczęściową historię, Dr. Chambalee, zaś z początkiem 2001 roku do sprzedaży trafiła praca Bitch's Life, którą Katsura wspomógł swoimi grafikami.

W życiu prywatnym Masakazu Katsura jest wielbicielem Batmana, amerykańskiego superbohatera z komiksów koncernu Detective Comics. Wpływy tej fascynacji możemy bez problemu odszukać w większości jego produkcji. W Video Girl Ai główny bohater, Yota, chodzi do kina na filmy z bohaterem do złudzenia przypominającym wcielenie "mrocznego rycerza" z produkcji Tima Burtona. Podobnie wygląda sprawa z kostiumami z DNA2, czy Shadow Lady, wzorowanymi na Batmanie. O tytuł największego fana "człowieka-nietoperza" wśród japońskich gwiazd mangi rywalizują: Kia Asamiya i właśnie Masakazu Katsura.

Chlubą autora komiksowych bestsellerów jest także, jedna z największych w Japonii, kolekcja butów sportowych. Katsura najbardziej ceni parę butów typu "Air Jordan", sprowadzoną specjalnie dla niego z USA za 2500 dolarów.

Warto jeszcze dodać, że Katsura publikuje swoje komiksy w studiu pod enigmatyczną nazwą K2R. Nazwa ta jest zapisem skróconej formy jego nazwiska (K=Ka, 2=tsu, R=ra).


Komiksy:




blog comments powered by Disqus